حال غنى و فقير مال و صاحب مال را بزرگ شمرند . صاحبان مال و ثروت را بزرگ شمرند . مردم از اغنياء تبعيّت كنند ، در مجالسشان نيز از ايشان تبعيت كنند . اغنياء توشهء فقرا را بدزدند . غنى بخل بورزد به آن‌چه در دست اوست . فقير آخرت خود را به دنيا بفروشد . فقير در بين مردم ذليل و حقير باشد . فقير ، مبغوض و مهجور ، و غنى ، محبوب و به كرامت مخصوص باشد . هر صاحب درهم نزدشان صاحب رفعت باشد و آن‌كه نادار است وضيع و پست به شمار آيد . شخص معسر ( نادار ) حقير شمرده شود و به او تحقير شود . اى واى بر فقير از آن‌چه بر او وارد شود از خسران و زياد و ذلت و خوارى ، و زود باشد كه فقيران دست‌آويز شوند و طلب كنند آن‌چه براى ايشان حلال نيست . پس چون چنين كنند رو آورد بر ايشان فتنه‌هايى كه نتوانند بر خود هموار كنند . فسادهاى عموم جامعه تا اين‌جا راجع به فساد اصناف و طبقات بود ، اينك فسادهاى عمومى كه اختصاص به صنفى خاص ندارد تفصيل داده مىشود ، اين فسادها چند نوع است : فسادهاى دينى - اجتماعى - تربيتى - اخلاقى . 1 - فسادهاى دينى ظهور فواحش و منكرات شراب و قمار شراب را حلال شمرند . قمار ظاهر شود .